Wszelkie roszczenia z tytułu rękojmi przedawniają się, wygasają po upływie l roku licząc od dnia, w którym rzecz została kupującemu wydana. Czyli wydanie rzeczy jest momentem, od którego liczymy przedawnienie. Jeśli chodzi o sprzedaż budynku, wtedy roszczenia z tytułu rękojmi ulegają przedawnieniu po upływie 3 lat od wydania budynku.
W razie ujawnienia się wady przedmiotu sprzedaży, sprzedawca staje się odpowiedzialny za istnienie wad przy czym ta odpowiedzialność ukształtowana jest surowiej aniżeli odpowiedzialność techniczno prawna. Na czym polega surowsze ukształtowanie przestanek odpowiedzialności przy rękojmi? Po pierwsze, odpowiedzialność z tytułu rękojmi jest odpowiedzialnością w ogóle nie zależną od winy sprzedawcy. A więc jeżeli kupuje buty i but jest wadliwy to mnie nie interesuje, który element zawinienia w przypadku, że on sam nie sprawdził butów, gdy je bral od hurtownika czy wytwórcy. I dalej, po drugie, jest również nie zależna cd winy osób, które dzialaja na rachunek sprzedawcy, czyli za które odpowiada. I wreszcie, po trzecie, jest to odpowiedzialność niezależna od wykazania szkody wynikając z wadliwości świadczenia. Kupuję buty, które będą miały nieznaczną skazę (jeden czerwony, drugi różowy), żadnej szkody z tego tytułu bym nie odniósł, bo mógłbym być co najwyżej ekstrawagancki . Szkody praktycznie nie ma, ale brak szkody nie unicestwia odpowiedzialności z tytułu rekojmi. Ale ponadto, po czwarte, jest to odpowiedzialność niezależna od wiedzy sprzedawcy o istnieniu wady danego przedmiotu. Czyli i wina odpada i szkoda i wiedza również. Tyle tyiko, że nieraz wiedza może być przesłanką do podniesienia odpowiedzialności, jeżeli sprzedawca podstępnie wadę zataił. Wtedy sytuacja taka zaostrzy jego odpowiedzialność.
