1. Przetarg jako 3 sposób zawarcia umowy, który w chwili obecnej jest regulowany Kodeksem Cywilnym przy czym jest on uregulowany przynajmniej treścią i umową , ponieważ przepisy pochodzące z 1996 roku zweryfikowano daleko idące dyrektywy prawne.
2. Ustawą z sierpnia 1993 roku zostały te przepisy wprowadzone, zostały tym samym uznane, respektowane tylko, że podstawą dla ich stosowania były pewne wypracowane przepisy, które zostały przyjęte przez organizacje handlowe przez niektóre arbitraże w związku z powyższym na zasadzie, że tak powiem uświęconego zwyczaju, prawa zwyczajowego były stosowane.
Pojawia się problem stosunku uprawnień z tytułu rękojmi, do roszczeń odszkodowawczych. Ponieważ to, ze ja korzystam z tytułu rękojmi, to nie niweczy to wcale sytuacji, że równocześnie mogła powstać z mojej strony szkoda. Jak więc wygląda sytuacja, gdy korzystam i z rękojmi i odszkodowania. Art. 566 k. c. „obok roszczeń z tytułu rękojmi przysługują kupującemu roszczenia odszkodowawcze”, tylko i wyłącznie wtedy, gdy kupujący skorzysta albo z prawa odstąpienia od umowy albo gdy zada obniżenia ceny. Jeżeli szkoda byłaby następstwem okoliczności, za które sprzedawca odpowiedzialności nie ponosi, a były te dwa uprzednie roszczenia z tytułu rękojmi to kupujący posiada roszczenia odszkodowawcze w ograniczonym zakresie. Bowiem wg k. c. kupujący w takiej sytuacji może żądać naprawienia tylko i wyłącznie takiej szkody, gdy o istnieniu wady nie wiedząc sprzedawca z nim urnowe zawarł, ale roszczenia odszkodowawcze mogą obejmować w szczególności: zwrot kosztów zawarcia umowy, zwrot koszt odebrania rzeczy, zwrot kosztów przewozu, przechowania czy ubezpieczenia rzecz” i wreszcie zwrot dokonanych nakładów na tę rzecz. Natomiast, udy równocześnie da się sprzedawcy postawić zarzut zawinienia, czyli inaczej mówiąc wiedział powinien powiedzieć,”że todwar jest wadliwy, a. więc obojętnie jaki element zawiniera mu . .-stawimy to wtedy odpowiedzialność jego jest w pewnym zakresie taką jaką przewiduje w art. 471 k. c.
